De terugreis


Voor het laatst ontbijten bij Denny’s met pannenkoeken, spek, eieren en zoveel meer. Voor het laatst genieten van een veel te zoete Oreo Donut. Voor het laatst rijden op veel te drukke wegen. We vinden het jammer dat we weg gaan, maar zien ook wel weer een beetje uit naar Nederland. Wat hebben wij zin in Hollands eten, veel fruit. We kijken er bijna naar uit om in de file te staan op de A28. Onze wegen en files stellen niks voor in vergelijking met het verkeer in Florida. 

De ochtend brengen we door bij het zwembad. Nog even relaxen voordat we naar het vliegveld moeten rijden. Bij de receptie hebben we gevraagd of zij kunnen helpen bij het plannen van onze vertrektijd. Hoe lang je van te voren aanwezig moet zijn op een vliegveld hangt nogal af van het vliegveld. Het vliegveld van Orlando is net zo groot en druk als de stad zelf. We hebben flink wat tijd nodig op het vliegveld en ook voor de reis naar het vliegveld. We vertrekken om half vier en de rit valt ons alles mee. Het rijdt redelijk door en ook het inleveren van de auto is zo gebeurd. Dan volgt een lange en zware (vanwege de tassen) tocht over het vliegveld. Onze bagage moeten we inleveren bij Lufthansa wat heel ver weg is van de autoverhuurder. In tegenstelling tot de andere maatschappijen is het hier rustig en zijn we snel van onze loodzware tassen verlost. We mogen nog niet door de douane. Dat mag pas twee uur van te voren. We vermaken ons nog een uur op het vliegveld met een laatste keer Rootbeer! 

De wachttijd bij de douane duurt maar 20 minuten. Natuurlijk kiezen wij de verkeerde rij uit. Er staat een gezin voor ons met een enorme lading aan handbagage. Alles moet nog uitgezocht worden. Gelukkig hebben wij de tijd en staan we zonder stress te wachten. Alles verloopt goed. Er moet natuurlijk iets mis gaan dus heeft het vliegtuig een vertraging van circa 45 minuten. Ook daar hoeven we niet om te stressen. Dit keer geen korte overstaptijd. De nachtvlucht is rustig. Het lukt mij aardig goed om te slapen waardoor de tijd een stuk sneller voorbij gaat. In Frankfurt moeten we overstappen. De overstaptijd die ze van de heenreis hebben weggehaald hebben ze er hier bij aan geplakt. We kunnen in alle rust over stappen en een broodje eten. Wat heerlijk om bakkerijen vol met echt brood te zien. We genieten enorm van ons eerste broodje. 

Ook deze vlucht heeft een vertraging van wel 30-45 minuten. We zijn langer aan het wachten op het vliegveld dan de vlucht zelf duurt. De vlucht van 30 minuten is net een lange rit in een achtbaan. We zullen wel laag vliegen waardoor we zoveel last hebben van turbulentie. Het vliegtuig schudt en lijkt af en toe te vallen. Jos wordt met de tijd steeds stillen en witter. Hij bleek behoorlijk misselijk te zijn. We moeten wat geduld opbrengen om onze bagage te krijgen. De shuttlebus naar de parkeerplaats stond al klaar. Mogen we ook een keertje geluk hebben! Bij de parkeerplaats hebben de medewerkers stress. Waar is onze auto gebleven? De sleutel is er, maar de auto is niet direct te vinden. Wij blijven rustig wachten terwijl het personeel belt en de benen uit het lijft rent. Ze hadden de auto goed verstopt! Jos heeft weinig geslapen en voelt zich erg moe. Ik mag naar huis rijden en moet weer even wennen aan een schakelauto. Het is zaterdag en lekker rustig op de weg. Dat is wel zo prettig. Om vijf uur komen we weer veilig thuis.
Fotos



Naam:
Reactie: