Amsterdam - Johannesburg


Dat wij naar Zuid-Afrika gaan is niet helemaal zoals wij gepland hadden. We hadden een vogelreis geboekt naar Sri Lanka. In mei 2019 zijn er aanslagen geweest in verschillende plaatsen in Sri Lanka. Wij hadden onze twijfels of onze reis nog wel door zou gaan. Wie gaat er nu nog een reis boeken naar Sri Lanka? Onze twijfels hebben we besproken met de reisorganisatie en in overleg konden wij de reis omboeken. Er waren nog net drie plaatsen vrij voor de reis naar Zuid-Afrika met bijna dezelfde vertrekdatum en reisduur als Sri Lanka. Wij zijn erg blij dat we gelijk actie hebben ondernomen en de reisorganisatie zo vriendelijk was om met ons mee te denken. Als we niks hadden gedaan dan zaten we nu met lege handen. De reis naar Sri Lanka gaat niet door vanwege te weinig deelnemers en de reis naar Zuid-Afrika was dan al lang volgeboekt geweest.

Er is slechts één uur tijdsverschil met Zuid-Afrika. De enige mogelijkheid om ervoor te zorgen dat we niet midden in de nacht aan komen is op tijd vertrekken. We vertrekken om kwart over tien en moeten al rond half acht op het vliegveld zijn. Om dit leed iets te veraangenamen hebben we eerst bij van der Valk geslapen. Althans, we hebben poging tot gedaan. Geen idee wat de reden is, maar ik kan er nooit lekker slapen. Om kwart over zes zitten we al aan het uitgebreide ontbijt. Zo vroeg heb ik nog geen trek, maar ik ben goed voorbereid. Ik sla een hoop voedsel in om de komende uren (lees: 10) zonder honger door te komen. Om kwart over zeven zitten we in een stampvolle shuttle naar het vliegveld. Nog nooit heb ik het zo druk meegemaakt. Ook op het vliegveld is het behoorlijk druk. Dat hadden we niet verwachten op een doordeweekse dag in november. Desondanks gaat de rij vrij vlot en zijn we onze bagage kwijt. Bij de douane moeten we wat geduld hebben en worden mama en ik weer van boven tot onder betast. De ritsen in onze broeken zorgen altijd voor problemen en het is nog wel onze lievelingsreisbroek.

Om half tien mogen we boarden en iedereen is klaar voor vertrek. Iedereen zit en toch kunnen we niet weg. Eén persoon mag/gaat niet mee op onze vlucht. Persoon was al wel aanwezig, ingecheckt en bagage ingeleverd. Hoe je het voor elkaar krijgt om dan toch je vlucht te missen is mij een raadsel. Volgens de regels moet de bagage van die persoon weer uit het vliegtuig gehaald worden. Ga maar eens op zoek naar koffer nummer 210 van de 400 koffers. Een half uur later dan gepland zijn we vertrokken. Al binnen korte tijd werd de warme maaltijd geserveerd. De logica is ver te zoeken. We hebben een vlucht van 11 uur en hebben amper tijdsverschil en krijgen al voor 12 uur onze warme maaltijd.De vlucht duurde eindeloos. Mijn goede boek heeft er helaas niet voor gezorgd dat de tijd zoveel sneller leek te gaan. We genieten van een lekker ijsje en proppen ons zelf vol met chocolaatjes, snoepjes en ons overlevingspakket met dank aan van der Valk.

Het is altijd fijn als je over de helft bent. Voor mijn gevoel begint het aftellen dan echt en juist dan gaat de tijd nog langzamer dan anders. Af en toe doe ik mijn ogen dicht voor een hazenslaapje in de hoop dat we uren verder zijn. Alleen ’s nachts lukt mij dat. Nu ben ik hooguit een kwartier verder. Als we nog een uur of 3 hebben te gaan zit ik er flink doorheen. Waarom doe ik mijzelf dit weer aan. Ik ben moe en wil in mijn bed liggen. Het is zo gek hoe moe je van reizen wordt. We hebben een praatje gemaakt met een stewardess en zij geeft aan dat ze het werken vermoeiender vindt dan zelf passagier zijn. Dat had ik niet verwacht, maar zij kan straks wel binnen 5 minuten door de douane, stapt de taxi in en komt uit bij een luxe hotel waar een tafeltje gedekt zal staan.

Om kwart over tien lokale tijd stappen we uit in Johannesburg. Vanuit het vliegtuig konden we zien dat het een reusachtige stad is. We zitten voorin het vliegtuig en hopen op die manier snel door de douane te kunnen. We hebben geluk en staan als één van de eerste in de rij en zijn binnen een kwartier door de douane. De koffers zijn zelfs nog niet aangekomen. Het werktempo is op z’n Afrikaans waardoor we flink wat geduld moeten hebben, maar het wachten wordt beloont met een koffer. Nu op zoek naar de persoon die ons op komt halen. De hal staat vol met mannen met naambordjes. Met de goede instructies van het hotel is de juiste persoon snel gevonden. We moeten nog wachten op een aantal andere gasten en kunnen dan door naar het hotel. Het is een kwartiertje rijden naar ons hotel. Het ligt aan de rand van de stad, waardoor je nauwelijks door hebt dat je in een miljoenenstad bent. We worden naar onze kamer gebracht en wat ben ik blij. We zijn eindelijk op onze bestemming. Ik ben zo enthousiast dat ik weer even tot leven kom. In het donker zien we zelfs al wat silhouetten van bokken. Na de adrenalinekick storten we in en gaan snel slapen. Morgen hebben we een hele dag om uit te rusten van onze reisdag.


Fotos



Naam:
Reactie: